ฉันเดินไปเดินมาอยู่ในห้องของตัวเอง เพื่อรอข่าวจากติณณ์และเทมป์ที่ออกไปสืบถึงต้นเหตุของกล้องจิ๋วตัวนั้นด้วยความกระวนกระวายใจ เพราะกลัวพาพวกเขาเดือดร้อนไปด้วย
[ติ้ง...เสียงข้อความดังขึ้น]
เทมป์ : ทุกคน...ไปรวมตัวกันที่คลับไอ้แฟรงค์ ด่วน!!!
พอฉันเห็นข้อความนั้นก็รีบตอบกลับตอบรับทันที ฉันที่เตรียมพร้อมอยู่ตลอดรีบคว้ากระเป๋าใบเล็กและขับรถมุ่งสู่คลับของแฟรงค์ (ที่ตอนนี้ฉันร่วมหุ้นอยู่)
เมื่อมาถึงห้องเชือด ทั้งสี่คนก็มาพร้อมหน้าด้วยใบหน้าเคร่งเครียด...
“ทำไมพวกมึงทำหน้ากันแบบนั้นล่ะ มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ”
“หม่อน...มึงดูเองเถอะ กูเองก็เผลอดูไปนิด เรื่องนี้เรื่องใหญ่ว่ะ” เทมป์ดันโน้ตบุ๊คมาตรงฉันพร้อมกับเบือนหน้าหนี ทำให้ฉันต้องหันไปหาติณณ์อีกคนเพื่อยืนยันอะไรบางอย่า
“ติณณ์ มันแย่มากเหรอ”
“ครับ...ถ้าเปิดโปงเรื่องนี้คิดว่าเรื่องใหญ่ทีเดียวล่ะ เฮ้อ...ในโน้ตบุ๊คมีคลิปที่พวกติณณ์แฮกระบบจากไอ้ผู้
