“ไอ้เลว มึงอย่านะ” ฉันเปิดประตูพุ่งกระโจนเข้าไปผลักเขาจนเขาเซล้มหัวโขกเข้ากับชั้นเหล็กจนได้แผล ก่อนที่ฉันจะหันไปรีบพยุงป่านให้ลุกขึ้นซึ่งอยู่ในสภาพที่เสื้อผ้าถูกกระชากจนหลุดรุ่ย ใบหน้าบวมแดงเพราะถูกตบจนเลือดกบปาก แต่ป่านดันสติแตกกระเจิงทรุดตัวนั่งเหมือนคนก้มหน้าอย่างคนหมดหนทาง
“อั่ก...มันเจ็บนะเว้ย” พี่พลโอดครวญอย่างหัวเสียหยัดตัวกุมศีรษะ แต่เมื่อเขาเห็นหน้าฉันจากหน้าโกรธก็ยกยิ้มขึ้น “หึ...นึกว่าใคร น้องใบหม่อนที่พี่รักนี่เอง เออดีไม่ต้องล่อให้ติดกับแต่ดันมาหาเอง”
“มึงอย่าเข้ามานะไม่งั้นฉันถีบแน่” ฉันตั้งการ์ดกำหมัดแน่นยกพร้อมต่อย แทนที่ไอ้พี่พลจะกลัวมันกลับหัวเราะออกมา
“กำปั้นแค่นั้นคิดว่าจะน็อคพี่ได้เหรอ...ฮ่า...อั่ก...โครม” ก็วินาทีที่มันหัวเราะหลับตาเชิดหน้านั่นแหละฉันเลยอัดมันไปหนึ่งหมัดจุก ๆ ที่เบ้าตา
“หน็อย ยัยนี่ฤทธิ์เยอะนักหนัก” เขาผลักฉันอย่างแรงและฉันเองก็ไม่ทันตั้งตัว จาก
