“ติณณ์!!!” เพียงฉันเรียกชื่อของชายคนที่ฉันคิดว่าใช่เขา เขาก็หันหน้ามาหาฉันทันทีด้วยใบหน้าที่แปลกใจไม่น้อยที่เห็นฉันที่นี่
“หม่อน!!! มาได้ไงครับ”
“ฉันควรจะถามนายมากกว่านะว่านายมาที่นี่ได้ไงติณณ์ หรือว่าที่ฉันคิดไว้จะเป็นเรื่องจริง”
“ขอโทษเรื่องที่ผ่านมานะหม่อน ที่ติณณ์ไม่ได้บอกเรื่องนี้ให้หม่อนฟัง ตอนนั้นติณณ์ยังไม่พร้อมจริง ๆ เพราะพี่ตาลขอร้องไว้ไว้”
“พี่ตาล?”
“ชื่อเดิมของพี่จินนี่น่ะ”
“งั้นคงเป็นจริงสินะที่ติณณ์กับจินนี่มีความสัมพันธ์กันมาก่อน และวันครบรอบของเรา...ติณณ์ถึงเลือกที่จะหันหลังให้หม่อนแบบนั้น ติณณ์รู้ว่าจินนี่ไม่สบายหนัก ก็เลยรีบไปหาเธอแล้วทิ้งหม่อนไว้ที่นั่นสินะ”
“ขอโทษจริง ๆ ตอนนั้นติณณ์ไม่มีทางเลือกอื่นที่ต้องทำแบบนั้น เพราะว่าจินนี่เป็น...” เขาชะงักไป คงเพราะกระอักกระอวนที่จะบอกฉันสินะ...ว่าทั้งสองคนคบกันมาก่อนที่นะมาคบกับฉัน
“พี่สาวติณณ์” เขาพูด
“แฟนเก่าติณณ์สินะ
