บทที่46 ลูน่าป่วย

1309 คำ

รถยนต์ซูเปอร์คาร์คันนั้นเคลื่อนตัวออกไปราวพายุ ก่อนที่คิลล์จะกระแทกประตูปิดเสียอีก “อย่าให้เจอคราวหน้านะ” เจ้าของใบหน้าหล่อเหลา และร้ายกาจใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มอย่างหัวเสีย ก่อนจะหันมาเตะเข้าที่ล้อรถอย่างไม่สบอารมณ์ มือก็ยกขึ้นมาเสยผมอย่างหงุดหงิด “ค้างสัด!” คิลล์ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันและจดบัญชีแค้นไว้ในอก เขาสัญญาเลยว่าถ้ามีโอกาสอีกครั้ง จะไม่ยอมให้เธอเดินเลยสามวันสามคืน แล้วมาดูกันว่าที่แสบ ๆ แบบนี้จะมาไม้ไหนได้อีก “สมน้ำหน้า” หลังจากจัดการคิลล์จนหน้าเขียวไปแล้ว เธอก็บึ้งรถไอซ์กลับคอนโดเสียเลย ยังไงมันก็ไม่ใช้รถอยู่แล้ววันนี้ แค่ขอยืมสักวันคงไม่เป็นอะไร เมื่อมาถึงคอนโดเธอจึงส่งข้อความบอกเพื่อน และไม่นานในแชตก็ขึ้นว่าอ่านแล้ว Darun_na : ยืมรถกลับคอนโดนะ โรคจิตตามเลยรีบชิ่ง น้ำแข็งอย่างอื่นก็แข็ง : โรคจิต? ทีหลังรีบโทรเรียกกูเดี๋ยวเอาเพื่อนไปช่วยกระทืบ แม่งกากเดนสังคมจริง เธออ่านจบก็

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม