โหนกแก้มสูงของลาซาลอสเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ ก่อนที่เจ้าตัวจะตอบเลี่ยงไปอีกทางอย่างมีพิรุธ
“ใครว่า พี่คิดถึงฟาลอสต่างหาก ขอตัวนะ”
ลาซาลอสเดินจ้ำอ้าวผ่านไปแล้ว มาริออสก็อดที่จะตะโกนแซ็วตามหลังไปไม่ได้
“แหม...พี่ชายผมหัดแก้มแดงแข่งกับผู้หญิงตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ”
คนแซ็วหัวเราะร่วนอย่างถูกอกถูกใจ กำลังจะเดินกลับเข้าบ้านเช่นกัน แต่โทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงดังขึ้นเสียก่อน
“ใครวะ”
ชายหนุ่มครางออกมาเบาๆ แล้วล้วงหยิบเจ้าอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ออกมาจ้องมองเบอร์ด้วยความแคลงใจ แต่พอเห็นว่าเป็นสายเรียกเข้าของใครก็รีบกดรับ
“ว่าไง ได้เรื่องอะไรหรือเปล่า”
มาริออสนิ่งเงียบยืนฟังคำปลายสายจนอีกฝ่ายพูดจบ ก่อนจะกดตัดสายการสนทนาทิ้ง รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากหยักสวยทั้งสองข้าง นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มมืดลึก ยากจะเข้าใจความรู้สึก
“อีกไม่นานหรอก เราได้พบกันแน่”
“มาอยู่นี่เองนะคะคุณมาร์ซ เดลล่าตามหาจนทั่
