พาขวัญสะดุ้งน้อยๆ เมื่อเปิดประตูห้องพักเข้ามาแล้วพบว่าลาซาลอสนั่งไขว่ห้างรออยู่ที่ขอบเตียงนุ่ม
“คุณลาซมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”
“นานแล้วละ” เขายิ้มน้อยๆ พลางยื่นมือออกมาข้างหน้า พาขวัญยิ้มทั้งน้ำตารีบโผเข้าไปกอดแนบอกกว้าง
“พายขอโทษที่ทำให้คุณลาซรอนานนะคะ”
“ไม่เป็นไรหรอก”
“ขอบคุณค่ะ”
คนตัวโตรั้งร่างเล็กให้ขึ้นมานั่งบนตักแข็งแรง นิ้วแกร่งช้อนปลายคางมนให้ดวงตากลมโตสบประสาน
“ไหนเล่าให้ฉันฟังหน่อยสิ ไปไหนมา”
พาขวัญอมยิ้มอย่างมีความสุข “พายพาฟาลอสไปเดินเล่นในสวนมาน่ะค่ะ”
“แค่นั้นหรือ”
หญิงสาวทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะเล่าต่อด้วยรอยยิ้ม “แล้วก็บังเอิญเจอคุณมาร์ซน่ะค่ะ คุณมาร์ซมาขอลองอุ้มฟาลอสดูบ้าง ท่าทางคุณมาร์ซจะรักเด็กนะคะ เห็นเล่นสนุกสนานเลย”
“เธอชอบผู้ชายรักเด็กหรือ”
จู่ๆ เขาก็ถามขึ้นมาดื้อๆ จนพาขวัญไม่รู้จะตอบอย่างไรดี “ก็ชอบค่ะ ผู้ชายรักเด็กจะอบอุ่น”
“แล้วรักฉันหรือเปล่า”
“คุณลาซน่ะ” แ
