“พาย ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม”
พิมรักเอ่ยถามเมื่อทั้งคู่เดินทางมาถึงโรงแรมซึ่งเป็นสถานที่ส่งดอกกุหลาบสีชมพูหนึ่งพันดอก
“ทุกอย่างเรียบร้อยดีค่ะ ตอนนี้กำลังทยอยนำดอกกุหลาบขึ้นไปจัดบนห้องสวีทค่ะ อีกไม่เกินหนึ่งชั่วโมงก็คงจะเสร็จ”
พิมรักยิ้มกว้างอย่างดีใจ ก่อนจะหันมาหาพาขวัญ “ขอบคุณนะพาย ถ้าไม่มีเธอ ฉันคนเดียวคงรับงานช้างแบบนี้ไม่ไหวแน่ๆ”
พาขวัญยกมือไหว้ขอบคุณพิมรัก “พายต่างหากล่ะคะที่ต้องขอบคุณคุณแพท ถ้าไม่ได้คุณแพท ป่านนี้พายก็ยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเองเลยค่ะ”
พิมรักดึงมือพาขวัญไปกุมเอาไว้
“เราสองคนคงชะตาต้องกัน เลยมาช่วยเหลือกันแบบนี้ ทำงานด้วยกันไปนานๆ นะพาย”
“ค่ะ คุณแพท”
พิมรักมองสาวน้อยตรงหน้าอย่างชื่นชม ก่อนจะหมุนตัวมองไปรอบๆ
“เอ๊ะ! นั่นมัน...”
แผ่นหลังกว้างคุ้นตาของใครบางคนทำให้พิมรักถึงกับขมวดคิ้วมุ่น
“มีอะไรหรือคะคุณแพท” พาขวัญมองตามสายตาของพิมรักไป แต่ก็ไม่เห็นอะไร
“ฉั
