ตอนที่ 30
บ้านหรูสไตล์โมเดิร์น
คนตัวสูงก้าวเท้าลงจากรถแล้วตรงเข้าไปยังบ้านหรูหลังคุ้นเคย สีหน้าดูเศร้าหมองขอบตาคล้ำดำซีดเรี่ยวแรงแทบจะยืนก็ไม่มี ราวกับคนขาดสติเสือเดินเข้าไปนั่งตรงโซฟาโดยไม่บอกกล่าวใครทำให้พี่ชายอย่างสิงหราชต้องเดินเข้ามานั่งลงด้านข้าง มือแกร่งตบลงบนไหล่ข้างซ้ายน้องชายเบาๆ
“มึงเป็นอะไรวะ”
“กูผิดเอง กูผิดเองทั้งหมดพยายามตามง้อเธอแล้ว”
“แล้วเธอว่าไง”
“เธอหลบหน้ากูมาตลอด ไม่มีเลยสักครั้งที่กูจะได้เจอเธอ”
“มึงก็ต้องทำตัวใหม่ ปากเคยพูดร้ายต่อเธอแบบไหนบ้างมึงต้องทำตัวดีกับเธอให้มากๆ”
“กูยอมแล้ว ยอมทุกอย่างจริง ขอแค่ให้เธอกลับมา”
“ใส่ใจเธอให้มากกว่าที่มึงเคยทำตัวเย็นชาใส่ แค่คำขอโทษมันไม่พอจริงๆ”
ผมอยากจะเข้าไปขอโทษ คุกเข่าตรงหน้าเธอได้ผมก็จะทำคำพูดที่ออกมาจากปากสิงหาเหมือนว่ามันย้อนกลับเข้าตัวผมเองทั้งหมด จำได้ว่าเคยบอกมันเรื่องนี้เมื่อปีที่แล้วกลายเป็นผมเองที่ผิดพลาดเ
