ตอนที่ 31
ต่อจากตอนที่แล้ว
ทันทีที่ประตูบานนั้นเปิดออกลูกพีชรีบสาวเท้าเข้าใกล้ร่างกายของผู้ชายคนนั้น ท่าทางเป็นห่วงเป็นใยพร้อมกับเอ่ยถามมีน ภาพที่เห็นทำเอาเสือหัวร้อนทั้งที่เขายืนอยู่ตรงนี้ด้วยคนแท้ๆ กลับกันเธอมองไม่เห็นร่างเขาด้วยซ้ำ
“เป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า” หญิงสาวเอ่ยวาจาถามไถ่พลางยกอุ้งมือขึ้นจับใบหน้าของอีกคน แววตาคู่สวยสะท้อนความห่วงใยมากถึงมากที่สุด
“เราไม่เป็นอะไรหรอก”
“ไอ้เสือ มึงทำอะไรลงไปวะ”
คราวนี้เป็นดินเข้ามาดูอาการของเพื่อนบ้าง แทบไม่อยากเชื่อสายตาบนใบหน้าหล่อเหลาของเขามีรอยแผลหนำซ้ำมุมปากก็มีเลือดออก ดวงตาคมคายเอาแต่จ้องมองผู้หญิงตัวเล็กทว่าเธอไม่ทอดสายตามองเขาเลยแม้แต่เสี้ยววินาที
“เขาต่อยแกเหรอ เลือดออกเลย”
“จะรับผิดชอบยังไงวะ เป็นเจ้าของร้านประสาอะไรต่อยลูกค้า” น้ำเสียงของมีนที่เปล่งออกมาดูโกรธเคืองทีเดียวเชียว ดึงดูดความสนใจของลูกค้าคนอื่นที่เดินผ่านไป
