ตอนที่ 32
คนตัวเล็กก้มลงไปช่วยพยุงร่างตัวโตลุกขึ้น เธอเห็นสายตาที่คนอื่นมองมาแล้วก็รู้สึกสงสารเขา จะปล่อยให้นั่งอยู่อย่างนี้ก็ไม่ดีเปล่าๆ จึงตัดสินใจเอ่ยปากชวนเขาเข้าไปในห้องสัมผัสผิวกายของเสือ เธอรับรู้ได้ทันทีว่าเขาไม่สบายคงจะเพราะนั่งหลับอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อคืนสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงขายาวเท่านั้น เดินผ่านพ้นประตูมาเธอพาเขานั่งลงบนโซฟาร่างสูงโน้มตัวลงนอนราบอย่างไร้เรี่ยวแรง
“เดี๋ยวหนูโทรบอกพีมารับนะคะ” ไม่ว่าเปล่าหยิบโทรศัพท์มือถือของเสือจากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาโทรหาลูกน้องคนสนิทของเขา
“เธอดูแลพี่ได้ไหมครับ”
“ไม่ว่างค่ะ ให้พีมารับกลับแหละดีแล้ว”
รอให้คนปลายสายตอบรับเธอกล่าวเปิดบทสนทนา ดูเหมือนว่าพีจะตกใจไม่น้อยที่ได้ยินว่าเจ้านายเขายังอยู่ที่นั่น จึงรีบรับปากจะมาที่นี่ให้เร็วที่สุดว่าจบแล้วลูกพีชเดินเข้าไปในห้องนอนตัวเอง ไม่ได้ใส่ใจเขาเลยสักนิด อาการไม่สบายตัวเสือทำได้เพียงข่ม
