“นี่แหละพักผ่อน ปลดปล่อยทุกอารมณ์ล่องลอยไปในความสุขสมที่แสนหวาน”
“คุณภู! คราวหลังจะให้คุณภูอยู่เฝ้าบ้าน ไม่ให้มาด้วยแล้ว” ภูชิตเงยหน้าจากอกอวบ สายตาคมเข้มจ้องดวงตากลมโตอย่างน้อยใจ ร่างใหญ่ลุกขึ้นนั่งหันหลังให้ภรรยาทันที
“น้ำใจร้าย มาทำให้รักให้หลงแล้วก็จะทิ้งๆขว้างๆ” คนถูกล่าวหาว่าใจร้าย มองแผ่นหลังกว้างอย่างแปลกใจ สามีจอมหื่นของเธอนอกจากจะหื่นเสมอต้นเสมอปลายแล้ว เขาเริ่มกลายเป็นคนขี้ใจน้อยตั้งแต่เมื่อไรนะ และรู้สึกว่าช่วงนี้จะเป็นบ่อยเสียด้วย
“คุณภู...ล้อน้ำเล่นใช่ไหมคะ”
มือเล็กเอื้อมไปแตะบ่าแกร่ง แต่ภูชิตกลับเบี่ยงหนี
“ใช่สิ...ผมมันเอาแต่ใจ ทำให้น้ำไม่ได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ คราวหลังไม่มาด้วยก็ได้ น้ำจะได้มีความสุข ไม่มีผมคอยกวนใจ” ภรรยาสาวอ้าปากค้าง รีบขยับร่างเข้าใกล้สามี วงแขนเล็กโอบร่างใหญ่จากด้านหลัง ใบหน้าเนียนแนบไปกับแผ่นหลังกำยำ
“น้ำไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้นซะหน่อย น้ำก็แค่
