สองวันต่อมารถยุโรปหรูสีดำแล่นเข้ามาจอดช้าๆ บริเวณลานหน้าบ้านไม้สองชั้นที่ผสมปูนเรียบง่าย
แต่ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้และดอกไม้หลากสี เสียงลมพัดใบลำไยดัง กรู่ ๆ คล้ายเสียงทักทาย
เกนมองออกไปนอกหน้าต่าง หัวใจเธอเต้นแรง ทั้งความคิดถึงและความรู้สึกผิดปะปนกันไปหมด
ทันทีที่ประตูรถเปิดออก เธอก้าวลงมายืนกลางแดดอุ่นๆ สูดกลิ่นอากาศสดชื่นที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยตั้งแต่เด็ก
“พี่เกน!!”
เสียงใสๆ ของเด็กผู้หญิงดังขึ้น น้องแก้มวิ่งออกมาจากในบ้านด้วยรอยยิ้มกว้าง ก่อนจะพุ่งเข้ามากอดเอวพี่สาวแน่น
“แก้ม โตขึ้นเยอะเลยนะ” เกนลูบหัวน้องเบาๆ
ถัดมาไม่นาน พ่อกับแม่ที่อยู่ในสวนข้างๆ รีสอร์ตเล็กๆ รีบเดินออกมา แม่ยังใส่ผ้ากันเปื้อนจากครัว
ส่วนพ่อมีคราบดินเล็กน้อยจากการปลูกต้นไม้
“เกนกลับมาแล้วเหรอลูก”
ครูสุรียืเข้ามาสวมกอดลูกสาวอย่างอบอุ่นเต็มแรง ตามด้วยครูวิชาญที่ยกมือตบไหล่ลูกสาวเบาๆ สีหน้าเปื้อนยิ้ม
“ผอมไปหรือเป
