ภายในห้องทำงานของบริษัท คีย์สโตน คอนสตรัคชั่น แอนด์ เทค จำกัด
เสียงแป้นพิมพ์และเอกสารที่ถูกเปิดปิดดังต่อเนื่องแทบไม่หยุด คีย์นั่งทำงานอย่างเอาเป็นเอาตาย ทั้งตรวจแบบก่อสร้าง
ทั้งเซ็นเอกสาร ทั้งประชุมออนไลน์ติดกันหลายชั่วโมง
ใครๆ ในบริษัทต่างก็พูดกันว่า “บอสช่วงนี้โฟกัสงานสุดๆ”
แต่ไม่มีใครรู้ว่าเบื้องหลังความทุ่มเทนั้น คีย์กำลังพยายามวิ่งหนีหัวใจตัวเองอยู่
ทุกครั้งที่ก้มหน้าลงมองกระดาษ หรือเปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ ภาพหนึ่งจะลอยเข้ามาแทนเสมอ
ใบหน้าคนตัวเล็กที่บ้านเขาในวันนั้น ดวงตาแดงก่ำ น้ำตาคลอ ริมฝีปากสั่นเครือ
สายตาที่มองมาราวกับตัดความสัมพันธ์กันไปตลอดกาล
คีย์สะบัดหัวแรงๆ พยายามดึงสมาธิกลับสู่กองงานตรงหน้า แต่ยิ่งทำ ก็ยิ่งเจ็บ
มือหนากำปากกาจนแทบหัก เสียงทุ้มพร่าเอ่ยออกมาเบาๆ ราวกับบ่นกับตัวเอง
“ทำไมถึงต้องเป็นแบบนี้”
เขาเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ แหงนหน้าขึ้นมองเพดานสูงของห้องทำงาน
ใ
