ช่วงบ่ายหลังสอบเสร็จ เสียงนักศึกษาทยอยเดินลงบันไดกับเสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วดังไปทั่ว
ใต้ตึกคณะเต็มไปด้วยความคลึกคลืน บรรยากาศอบอวลด้วยความโล่งใจที่การสอบปลายภาคในวันนี้สิ้นสุดลง
เกนทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ไม้กับเพื่อนทั้งสองคน หอบหายใจแรง ๆ ก่อนหัวเราะออกมา
“ฉันคิดว่าวิชาที่สามจะไม่รอดซะแล้ว” มายด์พูดอย่างโล่งอก
“พวกแกทำทันใช่มั้ย?” อิงฟ้าหันมาถามเสียงตื่น
เกนยิ้มบางๆ พยักหน้าช้าๆ “ทันแบบฉิวเฉียด เลยแหละแก”
“เออ! ค่อยหายใจได้โล่งปอดหน่อย” มายด์หัวเราะเสียงดัง ก่อนจะตบไหล่เพื่อน
เสียงหัวเราะคุยกันสนุกสนานยังไม่ทันจบ เสียงทุ้มคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
“เกน”
เกนหันขวับไปตามเสียง ก่อนชะงักเล็กน้อยเมื่อนนท์ก้าวออกมาจากลิฟต์ ใบหน้าตี๋หล่อยกยิ้มกว้าง ตาเป็นประกายมาแต่ไกล
อิงฟ้ากับมายด์ถึงกับกระซิบกันเบาๆ “หัวกะไดไม่แห้งจริงๆเพื่อนเรา”
“ทั้งตัวพ่อวิศวะ ทั้งเดือนมหา’ลัย” ชาติที่แล้วยัยเ
