เสียงเเชตจากโทรศัพท์เขาดังขึ้น ในขณะที่เขากำลังนั่เหม่อคิดถึงอีกคนอยู่ เจฟฟี่ นั่งเหม่อลอยอยู่ท่ามกลางขวดเหล้าที่ว่างเปล่า ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันหนึ่งก็ดังขึ้น เขาหยิบมือถือขึ้นมาดูด้วยความล้าเต็มที แต่แล้วหัวใจก็แทบหยุดเต้น
ไนท์ ส่งรูปถ่ายรูปหนึ่งมาให้... เป็นรูปเด็กทารกผิวขาวชมพู จมูกโด่งรั้นเหมือนนลิน และดวงตาที่ถอดแบบมาจากเจฟฟี่ไม่มีผิดเพี้ยน เด็กน้อยกำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่ในห่อผ้าสีฟ้าสะอาดตา
"มึงเป็นพ่อคนแล้วนะไอ้เจฟ... ลูกชายมึงหน้าเหมือนมึงอย่างกับแกะ นลินคลอดเมื่อคืนนี้ ทุกคนปลอดภัยดี... ครมมี่ไม่ให้กุบอกมึง เเต่กุสงสารมึงวะ กูช่วยมึงได้เท่านี้จริงๆ
เจฟฟี่ปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร เขาจูบลงบนหน้าจอโทรศัพท์ซ้ำๆ
"ลูก... พ่อขอโทษนะลูก พี่ขอโทษนะนลิน" ความหวังที่ริบหรี่ถูกจุดขึ้นอีกครั้ง เขาไม่รอช้า บึ่งรถตรงไปที่คฤหาสน์ของมาร์ตินทันที แม้จะเป็นเวลาตีสามก็ตาม
