ในคืนที่พายุโหมกระหน่ำ สองร่างหนุ่มสาวนั่งหลบฝนในศาลาริมน้ำ บรรยากาศที่เป็นใจทำให้ทั้งคู่ไม่สามารถห้ามความรู้สึกที่พยายามเก็บซ่อนไว้
สายฟ้าแนบประกบริมฝีปากที่กลีบปากของที่รัก หญิงสาวเผยอปากรับใบลิ้นของชายหนุ่มอย่างง่ายดาย จูบหวานละมุนละไมท่ามกลางสายฝนที่ตกไม่มีทีท่าจะหยุด สายฟ้าค่อย ๆ โน้มร่างที่รักให้นอนลงกับพื้นตัวเขาคร่อมร่างเล็ก ริมฝีปากยังคงประกบจูบ นานเท่านานที่ไม่ได้แตะต้องร่างหญิงสาวคนใด คนสุดท้ายที่แตะต้องก็ที่รักคนนี้ ผู้หญิงที่เขากำลังป้อนจูบอย่างอ่อนโยน
มือใหญ่ลูบไล้ทั่วเรือนล่างของหญิงสาวด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ เขาปรนเปรอด้วยจูบ จูบที่ต่างฝ่ายต่างโหยหาซึ่งกันละกัน จากนั้นสายฟ้าถอดกางเกงออกจากเรียวขาสวย ยกขาน้องขึ้นมาจูบที่ปลายนิ้ว พรมจูบขึ้นมาเรื่อย ๆ และหยุดที่กลางหว่างขา เขาลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะแนบใบหน้าชิดสูดดมกลิ่นและสอดลิ้นใบลิ้นเข้ามาในกายสาว
“อื้ม พี่สายฟ้า…” เสี
