สองอาทิตย์ผ่านไป ตอนนี้แม่กับพ่อกำลังทำหน้าเครียดเพราะแพลนที่วางกันไว้ว่าจะไปเที่ยวต่างประเทศ ก็ไม่มีอะไรมากค่ะ แค่บังเอิญว่าฉันถูกพี่ข้างกายพามาปล่อยที่บ้านหลังจากที่พ่อแม่มีแพลนจะไปเที่ยวอย่างทุก ๆ ปีที่ผ่านมา คราวนี้ที่บ้านก็จะเหลือฉันกับพี่สายฟ้า หนูน้อยน้ำว้า แม่ก็เลยเกิดความกังวลกลัวว่าฉันจะทำอะไรให้พี่สายฟ้าหนักใจ
“ที่รักอยู่ได้ค่ะ ไม่ต้องห่วงที่รักเลย” รู้นะว่าคนที่แม่ห่วงไม่ใช่ฉัน แม่คงกลัวพี่สายฟ้าเครียดที่มีฉันอยู่ใกล้ ๆ คงกลัวพี่สายฟ้าจะไปทำแบบเดิม แบบที่คนดี ๆ ไม่ทำกัน
“แต่พ่อว่าไปเที่ยวด้วยกันก็ดีนะที่รัก เราไม่ได้ไปด้วยกันนานมากแล้ว” พ่อพูดเสริมขึ้นมาบ้าง พ่อก็กลัวเหมือนกัน พี่สายฟ้าบอกฉันนะว่าเขาน่ะยังต้องไปพบจิตแพทย์ ยังต้องทานยาเสมอ ฉะนั้นก็ไม่แปลกอะไรที่พ่อแม่จะกลัวพี่สายฟ้าเป็นแบบเมื่อก่อน
ฉันปฏิเสธในทันที “ไม่เอาค่ะ ที่รักไม่อยากเดินทางไกล พ่อกับแม่ไปเที่ยวตามประสาห
