Chapter : 18
“ขอโทษนะ...เรื่องเมื่อคืน...”
เสียงนุ่มทุ้มของเขาทำให้หัวใจของจันทร์เจ้าสะดุด เธอเบิกตากว้าง พลางกลืนน้ำลายเพื่อไล่ความประหม่าออกไป ดวงตาสบกับเขาอย่างไม่หลบเหลี่ยงเช่นคราวก่อน เสียงนั้นแม้จะกล่าวคำขอโทษ แต่กลับแฝงความมั่นใจและอบอุ่นจนเธอไม่อาจมองว่ามันคือคำขอโทษจริง ๆ ได้
“ไม่เป็นไรค่ะ...” จันทร์เจ้าเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา สายตาของเธอค่อย ๆ หลุบต่ำ เธอหายใจลึก รวบรวมความกล้าที่ยากจะหาได้ในสถานการณ์เช่นนี้ ก่อนจะกล่าวต่อ “เอาจริง...หนู...ชอบนะ...”
คำพูดของเธอเหมือนดั่งไฟที่จุดประกายอยู่ในใจของเขา คุณชาญยิ้มมุมปาก เขายื่นมือหนาของเขาออกมา จับมือเล็กของเธอไว้เบา ๆ ความอบอุ่นจากสัมผัสนั้นส่งผ่านมาราวกับจะบอกว่าเธอปลอดภัยอยู่ในอ้อมกอดของเขา
“งั้นเหรอ?” เขากระซิบอีกครั้ง คราวนี้ใกล้กว่าเดิม ลมหายใจอุ่นร้อนแตะข้างหูของเธอ ดวงตาของเขามองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่
