บทที่ 26

1334 คำ

ชายหนุ่มขับรถมาเรื่อย ๆ เขาได้ออกจากกรุงเทพฯมาและมุ่งหน้าไปที่ที่หนึ่ง ตอนนี้ก็ค่ำมืดมาก คาดว่ากว่าจะไปถึงที่นั่นก็คงเกือบเที่ยงคืน แต่เขาก็ไม่ได้หยุดพักที่ไหน ยังขับรถไปที่ที่เขาคิดว่าเธอจะอยู่..ยังไงต้องตามหาเธอให้เจอ สุขายะคิดว่าจะมาถึงก่อนเที่ยงคืน แต่ไม่ใช่เลย ปาเข้าไปตีสองแล้ว รถคันหรูได้เลี้ยวเข้าไปซอยเล็กๆ ที่เขาเคยเข้าไปกับเธอครั้งก่อน..มองไปดูป้ายรีสอร์ทนั้นยังอยู่ที่เดิม เขาก็เลยนึกขำ สงสัยลุงยังไม่ได้ออกมาเก็บ หรือออกมาแล้วแต่ลืมเก็บอีกตามเคย รถมุ่งตรงเข้าไปในซอยแคบ แต่เขาก็ไม่ได้กลัวเพราะรู้ดีว่าซอยนี้จะไปสิ้นสุดที่ไหน สุขายะหยุดรถไว้ตรงที่เคยติดหล่ม แล้วก็หยิบเอากระเป๋าสัมภาระที่จำเป็นเดินเท้าเข้าไป เข้ามาเพียงไม่นานก็เห็นกระท่อม หลังที่เขาเคยพาเธอมานอน และตอนนี้ก็ใกล้รุ่งสางมากแล้ว "ใครมาน่ะพ่อ" ป้าได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินเข้ามาก็รู้สึกตัว นางก็เลยปลุกสามีที่นอนอยู่ข้าง

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม