"คุณจะนอนก็นอนไปสิ!ปล่อยฉันก่อน!!"
"ไม่ปล่อยเดี๋ยวคุณหนีผมไปอีก" เขาพูดทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เอาไอ้ยะ 9 นิ้วออกจากร่างกายเธอ และเขายังกอดเธอไว้แน่นแบบนั้น
"ฉันไม่หนีแล้วปล่อยก่อน เดี๋ยวป้ากับลุงได้ยิน" หญิงสาวค่อยๆ กระซิบพูดเบาๆ
สุขายะกระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่บอกหรอกว่าป้ากับลุงไม่อยู่เดี๋ยวเธอโวยวายขึ้นมาอีก
ชายหนุ่มค่อยๆ พลิกกายลงด้านข้างให้เธอนอนได้สบายหน่อย.. แล้วไอ้ที่เชื่อมต่อกันอยู่มันก็ได้หลุดออก
จากนั้นสุขายะก็หลับไป..ส่วนพิมพ์ญาดาได้แต่แอบมองหน้าเขาอยู่แบบนั้น..
สองชั่วโมงผ่านไป..
พักผ่อนเต็มที่แล้วชายหนุ่มก็พาเธอลงมาข้างล่าง
"คุณป้ากับคุณลุงไปไหนมาคะ" พิมพ์ญาดาเดินลงมาจังหวะที่ป้ากับลุงหิ้วของพะรุงพะรังเข้ามาพอดี
"ป้ากับลุงออกไปหากับข้าว"
"ไปตั้งแต่เมื่อไรคะ"
"ก็ตั้งแต่สามีของหนูมานั่นแหละ" สายตางามคู่นั้นตวัดมองกลับมาที่สุขายะ
"เดี๋ยวผมถือช่วยครับ" เขารีบเ
