ร่างบอบบางของเฌอริตาถูกยกลงไปนั่งคุกเข่าบนพื้นพรม วสันต์ปลดกระดุมกางเกงตนเองออกจากนั้นจึงจับมือเล็กมาพันธนาการด้วยเข็มขัดหนังสีดำทั้งสองข้าง เธอเหม่อมองความเป็นชายที่ถูกปลดพันธนาการกำลังดีดเด้งห่างจากริมฝีปากไม่ถึงคืบ หัวสีชมพูมีน้ำซึมออกมาทำเอาคนมองกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
“คนสวยอ้าปากหน่อยครับ” เขาเป็นฝ่ายออกคำสั่ง พร้อมกับขยับตัวเข้ามาประคองปลายคางมนให้เชิดขึ้น
เพียงแค่ริมฝีปากสีแดงเผยอและแลบลิ้นออกมารอ ในขณะที่ดวงตางามช้อนตาขึ้นมาคล้ายกำลังยั่วยวน คนตัวสูงก็โปรยยิ้มพึงพอใจ มือสากจับลำกายตนเองชักรูดสองสามครั้ง จากนั้นจึงค่อยๆ ถูไถกับปลายลิ้นนุ่มให้คนที่นั่งระดับต่ำกว่าชิมรสชาติ
เขาชอบเวลาเห็นปากสีแดงของเธอดูดแท่งสีชมพูของตนเอง เฌอริตาห่อริมฝีปากรูดลำยาวเข้าออกในปากอย่างไร้อาการเคอะเขิน เธอกดลำคอตนเองเกร็งรับความยาวของมันในยามที่แก่นกายใหญ่ถูกดันเข้ามาสุดคอ
‘อ่อก!’
เสียงที่ดังเล็
