เพราะรู้ตัวอยู่แล้วว่าคดีที่ก่อเอาไว้เมื่อคืน ทั้งเฌอริตาและเข็มทิศคงรู้ในไม่ช้า เช้านี้คนนิสัยไม่ดีจึงถูกเจ้านายสาวโทรมาสวดตั้งแต่ก่อนนาฬิกาปลุกดัง
(ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าสร้างเรื่อง นี่ถ้าพี่เข็มทิศไม่โทรมาหาตอนเช้า แต่เลือกโทรไปฟ้องพ่อเรื่องมันไม่จบแค่นี้แน่)
“แอ๊วอะอุยอะไออับอัน (แล้วจะคุยอะไรกับมัน)” วสันต์ถามทั้งที่ยังคาบแปรงสีฟันไว้ในปาก เขาหยิบโทรศัพท์ติดมือเข้ามาในห้องน้ำพร้อมกับเปิดสปีกเกอร์โฟน วางมันไว้ในจุดที่น้ำไม่กระเด็นใส่
(พูดบ้าอะไร ฟังไม่รู้เรื่อง!)
รองประธานหนุ่มบ้วนฟองทิ้ง จากนั้นจึงคว้าผ้ามาเช็ดปาก
“ถามว่าจะคุยอะไรกับมัน” ใบหน้าหล่อเหลาก้มตัวล้างหน้า ทำกิจวัตรประจำวันระหว่างฟังเธอบ่นไปด้วย
(ไม่ใช่เรื่องของนาย ฉันบอกแล้วไงว่าทำแค่งาน เรื่องอื่นไม่ต้องมายุ่ง)
“ไม่ได้หรอก เรนนี่เป็นห่วงอาเจ๊คนสวยนี่”
เขาโกหกไม่สะทกสะท้าน ความจริงก็แค่อยากเสือก อยากรับรู้ เพราะ
