*****ถังหูลู่ส่ายหน้ากับตัวเอง พยายามจะสลัดภาพพวกนั้นออกไป แต่ไม่ว่าอย่างไร ก็ไม่อาจลบมันออกจากความทรงจำได้
ความร้อนที่แล่นขึ้นมาที่ใบหน้า ไม่ได้มีสาเหตุมาจากอากาศของค่ำคืนนี้ แต่เป็นเพราะภาพของสองคนนั้นที่วนเวียนอยู่ในหัวของเธอต่างหาก
เธอถอนหายใจยาว ก่อนจะพึมพำกับตัวเอง
“เฮ้อ~ อยากจะบอกออกไปตรง ๆ เลยจริง ๆ ...เอาให้รู้แล้วรู้รอดว่าเราโดนไอ้คนนิสัยไม่ดีสองคนนั้นกัดคอมา...”
หลังจากสงบจิตสงบใจได้ เธอก็เดินลงไปที่ห้องครัว หวังจะหาอะไรทานเพื่อดับความหิว
แต่เมื่อเปิดตู้เย็น สิ่งที่เธอพบกลับมีเพียงวัตถุดิบสด ๆ และของที่ต้องนำมาทำอาหาร ไม่มีอะไรที่สามารถกินได้ทันที
เธอเบ้ปากอย่างขัดใจ
“ให้ตายสิ... นี่บ้านเราไม่มีขนมหรือของกินง่าย ๆ เลยรึไง?”
พอคิดดูแล้วก็ไม่แปลกนัก เพราะพ่อของเธอ ถังไห่เฉิง และแม่ของเฮียฝาแฝด หยวนชิงหลาน ต่างก็เป็นพวกชอบทำอาหารเอง ไม่ค่อยซื้อของสำเร็จรูปมาตุนไว้
“สงสัยต้
