****ถังหูลู่ยังคงหายใจไม่เป็นจังหวะ หัวใจเต้นกระหน่ำอยู่ในอกหลังจากถูกหยวนหลงกระตุ้นอารมณ์เล่น ๆ จนร่างกายเธอร้อนวูบวาบโดยไม่รู้ตัว
แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ฝืนทำหน้านิ่ง ดึงมือล่ำสันที่ก่อกวนเธอออก ก่อนจะถอยห่างมายืนกอดอกจ้องเขาด้วยสายตาที่คล้ายไม่พอใจ
“พอเลยเฮีย!”
หยวนหลงเพียงหัวเราะเบา ๆ ยกสองมือขึ้นราวกับยอมแพ้ “เฮียแค่หยอกเล่นเอง...”
“ไอ้คนทะลึ่ง!”
เสียงหวานบ่นกระเง้ากระงอด เธอยืนจังก้า แว่นตากลมโตสะท้อนแสงไฟ แก้มพองออกเล็กน้อยด้วยความขัดใจ ท่าทางนั้นกลับทำให้เธอดูน่ารักน่าแกล้งจนหยวนหลงอดใจไม่ไหว
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนมุมปากเขาก่อนที่มือใหญ่จะเอื้อมมาจับปลายคางเธอเชิดขึ้นเบา ๆ “แล้วไอ้คนที่กล้าอมให้ผู้ชายในโรงหนังเนี่ย...มันไม่ทะลึ่งงั้นเหรอ?”
ดวงตาคู่หวานเบิกกว้างในทันที คำพูดของเขาทำให้เธอสะอึก
“นั่นมัน...”
ถังหูลู่รีบกอดอกแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ราวกับต้องการหาที่พึ่งจากควา
