"พ่ายรัก?" เมื่อเธอได้ฟังประโยคที่เขาเพิ่งพูดจบไป ใบหน้างามถึงกับมีรอยยิ้ม และรอยยิ้มนั้นมันก็น่าหลงใหล จนทำให้คนที่อยู่ตรงหน้าหยุดมองไม่ได้
"ถึงคุณจะไม่เห็น แต่ผมเชื่อว่า..ข้างในของคุณรับรู้แล้ว มันถึงอนุญาตให้ผมแตะต้องตัวคุณได้ไง" เขาฉุกคิดขึ้นมาได้ก็ตอนที่คุยกับแม่และยาย ว่าอยู่ดีๆ ทำไมเขาถึงเอาชนะอาการนั้นของเธอได้..คงเป็นเพราะแบบนี้เอง
"ขอบคุณมากนะคะ"
"ขอบคุณผมเรื่องอะไร"
"ขอบคุณที่คุณทำให้ฉันรู้ว่า..ผู้ชายไม่ได้เป็นเหมือนกันทุกคน" ใจจริงเธออยากจะพูดกับเขาว่า..ผู้ชายไม่ได้เลวเหมือนกันทุกคน เพราะชีวิตของเธอเจอแต่ผู้ชายพวกนั้นไม่เว้นแม้แต่พ่อผู้ให้กำเนิด
"ผมสัญญา ผมจะเป็นพ่อและสามีที่ดี แต่งงานกันนะ"
"ค่ะ"
ดึกๆ คืนเดียวกันนั้น..
"คุณเป็นอะไรคะ" ช่อชบาสังเกตว่าสามีนอนพลิกไปมา
"ผมกวนจนคุณนอนไม่หลับเลยเหรอ"
"ชบานอนเมื่อหัวค่ำนี่เองค่ะ แต่คุณเป็นอะไรทำงานมาทั้งวันไม่เหนื่อย
