หลายวันต่อมา..
"ดีขึ้นแล้วก็ไปด้วยไม่ได้" เขาปฏิเสธเสียงแข็งเมื่อภรรยาขอออกไปข้างนอกด้วย
"ฉันไม่ได้ไปทำงานสักหน่อย..แค่อยากจะออกไป.."
"อยากออกไปไหน"
หลังจากที่นอนอยู่กับที่เป็นอาทิตย์อาทิตย์แบบนี้ หญิงสาวก็อยากออกไปยืดเส้นยืดสายบ้าง
"คุณธนูคะ ให้ช่อไปด้วยนะ" ช่อชบาเริ่มใช้มารยาที่มีอยู่ ทั้งๆ ที่ไม่เคยใช้มันกับเขาเลย
ชายหนุ่มแอบยิ้มเพราะเธออ้อนได้น่ารักมาก แต่ก็ยังอดที่จะห่วงไม่ได้ เพราะคนในบริษัทเยอะ
"ก็ได้..ถ้าไปแล้วห้ามดื้อกับผมนะ"
"ค่ะ" ใบหน้าหวานมีรอยยิ้มขึ้นมาในทันที
ทั้งสองเดินออกมาจากบ้านหลังนั้นพร้อมกัน โดยที่มีชายหนุ่มโอบประคองเอวบางไม่ยอมห่าง
"คุณธนู.."
"คุณธนูอะไร ไหนบอกว่าจะไม่ดื้อไง"
"คุณไม่อายสายตาคนมองหรือไง" หญิงสาวอยากจะให้เขาปล่อย เพราะเธอพอจะเดินเองได้
"ไม่อาย.. ถ้าใครมองมากนักก็ไล่ออกไป"
สายตาทุกคู่ที่จับจ้องพวกเขาอยู่ รีบหันไปคนละทิศละทาง..เพราะรู้ดีว
