บทที่ 30

2069 คำ

"คุณตบผมทำไม" ชายหนุ่มปล่อยทันทีที่ถูกตบ "คุณเรียกฉันมามีอะไรจะใช้" หญิงสาวถอยออกมานิดหนึ่ง แล้วถามไปโดยที่ไม่มองหน้า และไม่พูดเรื่องที่ทำไมถึงตบเขา "ไม่มีอะไรแล้ว..เชิญคุณออกไปได้" ธนูเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ เขาไม่แสดงอาการอะไรออกมาให้เห็น แต่เธอรู้ดีว่าเขาคงไม่พอใจเรื่องที่ถูกตบ น้ำตาหยดลงทันทีที่หญิงสาวหันหลังให้ เธอเปิดประตูออกมา และพยายามจะหลบสายตาของคนที่มอง เพราะไม่อยากจะให้ใครเห็น ตอนนี้เลขาของแม่กับพี่ชายเขา ก็อยู่หน้าห้องเหมือนกัน เย็นวันเดียวกันนั้น.. หลังเลิกงานได้ชั่วโมงกว่า ธนูขับรถผ่านออกมาด้านหน้ามองไปที่ป้ายรถเมล์ เธอก็ยังนั่งอยู่ตรงนั้น เพื่อรอรถเมล์สายที่ว่างที่สุดเหมือนเดิม แต่เพราะความที่โกรธเมื่อตอนกลางวัน ชายหนุ่มก็เลยขับรถผ่านไปโดยที่ไม่หันไปมอง แต่คนที่มองเข้ามาในรถของเขาก็คือช่อชบา เพียงไม่นานรถเมล์ก็วิ่งมาจอด เธอมองขึ้นไปมีคนเบียดกันมากมาย หญิงสาวก็เลยไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม