บทที่ 31

2039 คำ

"คุณอย่าแม้แต่จะคิด คุณแม่กับคุณยายนอนอยู่ข้างห้องนี่เอง" "คุณก็อย่าเสียงดังสิ" "คุณนั่นแหละออกไปนอนข้างนอก..เดี๋ยวแม่รู้" "แม่คุณใจดีไม่ว่าอะไรหรอก" "มันใช่เรื่องต้องใจดีไหมเนี่ย! ถ้าท่านรู้ว่าคุณแอบเข้ามาในห้องลูกสาวของท่านแบบนี้นะ คุณไม่ได้ตายดีแน่" "ถึงตายก็ยอม" จบคำพูดชายหนุ่มคว้าตัวหญิงสาวเข้ามา หวังจะจูบแต่เธอรีบเบือนหน้าหนีก่อน "คุณธนูฉันไม่ได้พูดเล่นนะ" "แล้วคุณคิดว่าผมทำเล่นหรือไง" ชายหนุ่มพาเธอมาที่..ที่นอนของเธอซึ่งไม่ใช่เตียง มันเป็นแค่ที่นอนแบบยางพาราวางไว้กับพื้น "คุณธนู! อืมมมม!" ทำงานเหนื่อยมาทั้งวันน้ำก็ยังไม่อาบ แถมใช้เสียงไม่ได้ด้วยจะห้ามเขาได้ยังไง ธนูจูบอยู่แบบนั้นได้สักพักหญิงสาวก็ไม่ดิ้นแล้ว เธอปล่อยให้เขาทำไป แต่วันนี้คงไม่ให้เขาใช้ลิ้นแน่..เพราะว่า.. "คนบ้า! หยุดเดี๋ยวนี้นะ" ตอนที่เธอกำลังเคลิ้มกับสัมผัสของเขาอยู่นั้น ชายหนุ่มก็ได้ซุกไซร้ต่ำลงมาจนเกือบจะ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม