บทที่ 25

1286 คำ

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป พวกเขาอยู่ในห้องนี้ด้วยกันมาหนึ่งชั่วโมงแล้วโดยที่ไม่พูดอะไรกันเลยหญิงสาวก็ได้แต่เก็บข้าวของของเธอให้เข้าที่ แต่สายตาก็แอบมองเขาแบบสงสัย ..จะใช่เขาไหม หรือเราคิดมากไปเอง แต่ทำไมอยู่ดี ๆ เราถึงสัมผัสคุณคันศรไม่ได้.. หญิงสาวได้แต่ครุ่นคิด จนเวลาผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมง ก๊อก~ ก๊อก~ "*อาหารมาส่งค่ะ*" คนดูแลที่นี่ทำอาหารเย็นมาส่ง "*ค่ะ*" ช่อชบารีบเดินไปเปิดประตูแล้วรับเอาอาหารนั้นเข้ามาข้างใน พอทานข้าวเย็นเสร็จ ทั้งสองต่างก็เข้านอน ในเมื่อมีเตียงเดียวแถมเล็กด้วย ชายหนุ่มก็เลยขอนอนพื้นข้างล่าง แต่เขาตัวใหญ่ยาว ผ้าห่มผืนที่ใช้ปูก็เล็กนิดเดียว ช่อชบาก็เลยขอนอนพื้นแทน ให้เขานอนบนเตียง ห้องทั้งห้องมีหมอนสองใบผ้าห่มผืนหนึ่ง ถ้าเอาผ้าห่มผืนนั้นมาปูนอน นั่นก็แสดงว่าพวกเขาไม่มีผ้าห่ม และประเทศออสเตรเลียก็เป็นประเทศที่หนาวเย็นมาก จะไปขอผ้าห่มเพิ่มก็ไม่กล้า มีที่พักก็ถือว่าดีมาก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม