บทที่ 44 นอนยาวๆ เลย 🛏️💤

2019 คำ

ท้องฟ้าเหนือเซี่ยงไฮ้ยังคงมืดครึ้ม สายฝนที่ตกกระหน่ำตลอดคืนยังไม่แสดงท่าทีจะหยุดลง เม็ดฝนโปรยปรายกระทบกระจกใสเป็นสายยาว สร้างลวดลายเหมือนเส้นหมึกที่ถูกละลายด้วยน้ำ เสียงฟ้าร้องแว่วมาเป็นระยะ คลื่นลมพัดผ่านตึกสูงทำให้ม่านโปร่งพลิ้วไหวเบา ๆ เบื้องล่าง ถนนเส้นหลักที่ปกติจะคลาคล่ำไปด้วยรถยนต์และผู้คนกลับเงียบกว่าปกติเล็กน้อย เพราะฝนที่ตกหนักทำให้หลายคนเลือกที่จะหลบอยู่ภายในอาคาร ไฟจราจรสีแดงสลับเขียวสะท้อนบนพื้นถนนที่เปียกโชก ราวกับเป็นกระจกสะท้อนภาพเมือง ยานพาหนะแล่นผ่านแอ่งน้ำเป็นครั้งคราว เสียงน้ำกระเซ็นดังผสานกับเสียงเครื่องยนต์ที่ติด ๆ ดับ ๆ ไกลออกไป ริมแม่น้ำหวงผู่ แสงไฟจากตึกระฟ้าในย่านผู่ตงยังคงส่องสว่าง แต่ถูกบดบังด้วยม่านฝนหนา ทัศนียภาพของโอเรียนทัลเพิร์ลทาวเวอร์และตึกสูงระฟ้ากลายเป็นเพียงเงาราง ๆ ท่ามกลางหมอกฝน เมืองทั้งเมืองเหมือนถูกห่อหุ้มด้วยไอเย็นของฤดูกาล ภายในห้อง อากาศเย็น

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม