หญิงสาวผู้มีใบหน้างดงามราวกับภาพวาด ผิวขาวละเอียดดุจแพรไหม เปล่งประกายระเรื่อราวต้องแสงอ่อนของยามเช้า เรือนร่างบอบบางอ้อนแอ้น แต่แม้จะดูบอบบาง กลับยังมีส่วนเว้าโค้งอันงดงามที่เผยให้เห็นความสมบูรณ์แบบของสรีระ ทว่าถูกซ่อนเร้นไว้ภายใต้โอเวอร์โค้ทสูทที่คลุมกาย ทำให้เสน่ห์ของเธอดูสุขุม น่าค้นหา
ใบหน้าของเธอสมส่วน คิ้วเรียวโก่งดุจคันศร ขับให้ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มยิ่งเปล่งประกายราวดวงดาราบนฟากฟ้ายามรัตติกาล แฝงแววลึกล้ำยากจะหยั่งถึง จมูกโด่งเป็นสันอย่างได้รูป ส่งให้ริมฝีปากบางได้รูปสีชมพูนู้ดดูอ่อนหวาน แต่ก็แฝงไว้ด้วยความเย้ายวน
ก้าวเดินออกมาจากท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตงเพื่อจะหารถประจำทางไปยังตัวเมืองเซี่ยงไฮ้ แต่ว่าหิมะกำลังโปรยลงมาในยามบ่ายทำให้ท้องฟ้ามืดครึ้ม ทั้งที่ลงมาจากเครื่องบินเมื่อสองชั่วโมงก่อนท้องฟ้ายังแจ่มใสอยู่เลย
“ทำไมฉันต้องมาเที่ยวในฤดูหนาวด้วยนะ สวมใส่เสื้อห้าชั้นยัง
