ตั้งแต่วันที่กลับจากต่างจังหวัดครั้งนั้นเวลาผ่านมาสามเดือนแล้วที่ฟ้าประทานใช้ชีวิตกับสายลม ระหว่างเธอกับเขาไม่มีคำเรียกที่ชัดเจน ทว่าสถานะสามีภรรยานั้นชัดเจน ตกกลางคืนทั้งคู่มักหาเหตุผลมานอนด้วยกันโดยที่ต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไรมากกว่าการมีอะไรกันก่อนนอน พวกเขาทำเหมือนเป็นเรื่องที่ต้องทำก่อนนอน สายลมที่อยากอยู่กับฟ้าประทานไม่กล้าถามความรู้สึกจริง ๆ ของเธอและเขาก็ไม่กล้าบอกความรู้สึกของเขา เขาคิดว่าฟ้าประทานที่ฉลาดอย่างนั้นต้องเดาความรู้สึกเขาออกอยู่แล้วเนื่องจากการกระทำของเขามันชัดเจนทุกอย่าง
แต่ถึงจะคิดว่าเขาชัดเจนเขาก็ไม่มั่นใจอยู่ดี
“มึงว่ากูถามฟ้าเรื่องจัดงานแต่งดีไหมวะ” สายลมกำลังปรึกษาเพื่อน เขาเครียดมาเป็นเดือน ๆ ไม่กล้าที่จะถามเธอบ่อย กลัวว่าเธอจะปฏิเสธ กลัวเรื่องดี ๆ ในช่วงนี้หายไป
“จดทะเบียนสมรสกันขนาดนั้นแล้ว เอากันนับครั้งไม่ถ้วนมึงเสือกกลัวเรื่องแค่นี้อะนะ” ไม้ทีพูดด้วยความไม
