เมื่อมาหยุดหน้ารถเอทีวียูทีวีหลายสิบคันสายลมก็เอ่ยถามคนข้าง ๆ “ขับเป็นไหม”
“ไม่เป็นสิ” ต่อให้เป็นฟ้าก็ไม่เสี่ยงไปคนเดียว ไร่กว้างขนาดนี้ ตามไม่ทันหลงทางขึ้นมาจะทำยังไง ถึงฟ้าจะเป็นแบบนี้แต่ฟ้าก็กลัวเป็นนะ
“งั้นเอายูทีวีไป”
“โอเค” รีบขึ้นไปนั่งสิ ชักช้าเดี๋ยวสายลมเปลี่ยนใจไม่พาไปก็เสียดายแย่ที่ไม่ได้ชมความสวยของสวนแห่งนี้ สายลมขับออกมาได้สักพักฟ้าประทานจึงชวนคุย “ที่นี่กว้างมากเลยเนอะ”
“ที่ดินรวมแล้วเกือบห้าร้อยไร่”
“โห เยอะมาก แบบนี้ลมดูแลคนเดียวเหรอ”
“คนงานไง ตั้งเยอะไม่เห็นหรือไง”
“...” ไม่ได้กวนใช่ไหม ฟ้าไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นสักหน่อย
“เมื่อก่อนเป็นปู่ที่คุมงานเป็นปู่ที่สร้างทุกอย่างมากับมือ ปู่เสียย่าก็ขึ้นมาดูแลแทน พอย่าอายุมากขึ้นฉันก็เลยเป็นคนดูแลทุกอย่าง”
“ลมสิ ต้องแทนตัวเองว่าลมจะได้เคยชิน”
“...”
“ง่ะ ทำหน้าโหดทำไม ฟ้าไม่ได้พูดอะไรผิดสักหน่อย ถ้าเราไม่เรียกกันแบบนั้น
