“ทำไมไม่กลับบ้าน” เขาไม่เข้าใจว่าเธอมาที่โรงแรมทำไม ไหนเธอบอกว่าคนที่บ้านอยากเจอเขา แต่ไหงมาแล้วพาเขาพักโรงแรม
“ที่นี่แหละบ้านฟ้า ฟ้าอยู่นี่ ชั้นบนสุดคืออาณาจักรของฟ้า” ตั้งแต่เรียนจบเธอก็มาอยู่โรงแรมตลอด ไม่ค่อยกลับบ้านเพราะไม่อยากวุ่นวาย อยู่โรงแรมชั้นบนสุดได้เห็นวิวด้านนอก ได้อยู่เงียบ ๆ คิดงานคนเดียว นาน ๆ ครั้งพี่ชายทั้งสี่ถึงจะโผล่มาก่อกวน
“แล้วคนอื่น”
“อยู่บ้านใหญ่”
“พูดจริงหรือเปล่าฟ้า คนอะไรจะอยู่โรงแรมตลอด”
“ลมก็ลองมองเหมือนฟ้าสิ”
“มองอะไร”
“มองว่าที่นี่คือบ้าน ไม่ใช่โรงแรม”
“...” มันจะเหมือนกันได้ยังไงวะ คนละความรู้สึกกันแล้ว
“ที่ไหนที่อยู่แล้วสบายใจที่นั่นคือบ้าน ฟ้าอยู่ที่นี่แล้วสบายใจที่นี่จึงเป็นบ้านของฟ้า ยินดีต้อนรับสู่บ้านของฟ้านะคะสายลม” ฟ้าประทานเอ่ยหลังจากกดรหัสเข้ามาในห้องสวีทที่วิวดีที่สุดของโรงแรม เธอเลือกห้องที่ดีที่สุดและจ่ายเงินตามราคาจริง ไม่ได้ใช้อภิส
