2ไม่มีอนาคต

ผ่านไปซักพัก “ของกินมาถึงแล้ว แทนไทมึงไปช่วยกูถือดิ๊!” คิริวตะโกนเรียกเพื่อนเสียงดัง ก่อนจะรีบวิ่งไปรับของหน้าอู่ สองหนุ่มเดินกลับมาพร้อมเบียร์พ่วงด้วยกับแกล้มถุงใหญ่ แล้วช่วยกันรื้อจานชามในครัวหลังอู่มาจัดใส่แบบลวกๆ เคร้ง!! เสียงแก้วกระทบกันดังขึ้นกลางวง “แก้วนี้ฉลองให้ชัยชนะของเฮียครับ!” “ขอให้ชัยชนะเป็นของเราตลอดไป!” รุ่นน้องชูแก้วอวยพรกันยกใหญ่ แต่อาเธอร์กลับนั่งนิ่งไม่พูดอะไร สายตาคมเรียบเฉย แต่ก็ยังชนแก้วกับรุ่นน้อง ก่อนจะมองหน้าจอมือถือที่จู่ๆ ก็สว่างวาบขึ้นมาพร้อมเสียงแจ้งเตือน ติ้ง! มือหนาหยิบมาเปิดดู ก่อนเห็นว่าเป็นใครที่ส่งมา มินนี่: คืนนี้จะเข้าไปหานะ ดึกๆหน่อย พอเห็นแค่นั้นเขาก็ปิดหน้าจอ แล้วโยนมันลงที่เดิม ไม่ใช่ไม่สนใจแฟน แต่เขาก็เป็นแบบนี้มาตลอด “ใครอะเฮีย อย่าบอกนะว่าเจ้มินนี่จะมาหาอีกแล้วอะ ” แทนคุณพูดขึ้นอย่างรู้ทัน “มึงจะยุ่งเรื่องส่วนตัวเฮียทำไมก๊อน! เดี๋ยวเบิ๊ดกะโหลกเข้าให้ ”แทนไทพูดพลางทำท่าจะขยับไม้ขยับมือ “เอ้าไอ้นี่ ” นั่งดื่มกันอยู่พักใหญ่ รถสปอร์ตคันหรูสีดำขลับก็ขับเข้ามาจอด ไฟหน้ารถดับวูบลง พร้อมกับร่างบางในชุดสุดเซ็กซี่ของมินนี่ที่ก้าวลงมาจากรถ “หวัดดีจ้าหนุ่มๆ” เสียงหวานใสที่คุ้นเคยดังขึ้น มินนี่คลี่ยิ้มกว้างเดินนวยนาดเข้ามาในอู่ ชุดเดรสรัดรูปโชว์ส่วนเว้าส่วนโค้งทำเอาบรรยากาศดิบๆ ในอู่ดูซอฟต์ลงไปทันตา “หวัดดีครับ เจ้มินนี่คนสวย” คิริวเอ่ยแซว “ปากหวานจริงเชียว กินอะไรกันอ่ะ” “เยอะครับ ลาบก้อย กินด้วยกันมั้ยครับ” รุ่นน้องแกล้งชวน เพราะรู้ว่ามินนี่ไม่กินอะไรแบบนี้อยู่แล้ว “ไม่อ่ะ กินกันตามสบายเลย” เธอเบ้ปากน้อยๆ ไม่ยอมนั่งลงด้วยซ้ำ เพราะขยะแขยงคราบน้ำมันคราบจารบี “อาเธอร์ ขึ้นไปบนห้องเถอะ มินนี่เหม็นกลิ่นน้ำมันอะ ได้กลิ่นแล้วจะอ้วก ” มินนี่เอ่ยชวนเสียงอ้อน “พวกนายดื่มกันเลยนะ ฉันจะพามินนี่ไปพักก่อน” อาเธอร์กระดกหมดแก้ว ก่อนเดินนำหน้ามินนี่ไปยังห้องพัก “ครับเฮีย! แหม... แฟนมาปุ๊บ ทิ้งพวกผมปั๊บเลยนะ” คิริวตะโกนไล่หลังขำๆ ตามสไตล์ที่พวกเขารู้กันดีว่าถ้ามินนี่มา เฮียต้องขอตัวพาแฟนขึ้นห้องเป็นประจำจนชินตาไปหมดแล้ว “ไปก่อนนะหนุ่มๆ” มินนี่โบกมือลาพร้อมยิ้มหวาน มือเรียวรีบเดินไปคล้องแขนอาเธอร์เดินเข้าห้องไป พอบานประตูห้องปิดลง อาเธอร์ก็รีบเข้าห้องน้ำจัดการตัวเองทันที เปลี่ยนจากกลิ่นน้ำมันเครื่อง แทนที่ด้วยกลิ่นสบู่หอมๆ พอเปิดประตูออกมาเขาก็เห็นมินนีนั่งกดมือถืออยู่ที่ปลายเตียง แต่ทันทีที่เธอเห็นเขา เธอก็รีบปิดจอเก็บใส่กระเป๋า “คิดถึงจัง มากอดหน่อย ” อาเธอเดินตรงมาที่เตียง ผ้าเช็ดตัวที่พันเอวถูกดึงทิ้งอย่างไม่ใยดี ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะขยับเข้าหาแล้วขึ้นคร่อมคนบนเตียงทันที บทรักดำเนินไปอย่างเร่าร้อน ตามอารมณ์โหยหาของทั้งคู่ที่นานๆ มินนี่จะมาหาที หลังทุกอย่างจบลง เขาดึงเครื่องป้องกันทิ้งถังขยะ ก่อนนอนหงายเพื่อพักเหนื่อย มินนี่ลุกขึ้นมาแต่งตัวให้เข้าที่ ก่อนจะก้มลงกอดอาเธอร์ที่ยังนอนพักสายตาอยู่ “อาเธอร์... เรื่องของเรา นายจะเอาไงต่อ” เธอถามเสียงออดอ้อน “หมายความว่าไง ก็อยู่กันแบบนี้ไง” เขาตอบทั้งที่ยังหลับตา “เราอยู่แบบนี้ไม่ได้นะ เมื่อไหร่นายจะเลิกซ่อมรถซะที กลับไปเรียนให้จบ แล้วไปรับช่วงงานต่อจากพ่อนายเถอะ... ทำแบบนี้มันดูไม่มีอนาคตเลยนะ” อาเธอร์ถอนหายใจยาว เริ่มรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับคำถามเดิมๆขึ้นมาดื้อๆ “เราคุยเรื่องนี้กันกี่รอบแล้วมินนี่ ฉันบอกว่าฉันชอบแบบนี้ ชอบซ่อมรถ ชอบเปิดอู่” “แล้วอนาคตของเราล่ะ ตอนนี้งานฉันกำลังรุ่ง ถ้าวันหนึ่งฉันดังขึ้นมา เป็นดาราเป็นนางแบบ แล้วฉันจะบอกคนอื่นว่ายังไง... ว่ามีแฟนเป็นช่างซ่อมรถงั้นเหรอ” คำพูดนั้นทำเอาอาเธอร์ลืมตาขึ้นมองเพดานนิ่ง ความเงียบเริ่มเข้ามาแทนที่จนอึดอัด “รับไม่ได้เหรอ” “ไม่ใช่รับไม่ได้ แต่นายลองคิดดูใหม่ไหม ปิดอู่ซะ แล้วกลับไปเรียนปีสี่ให้จบ จากนั้นก็เข้าบริษัทพ่อเถอะ นายยังจะมีหน้ามีตาทางสังคมนะ เชื่อฉันสิ” อาเธอร์ไม่ตอบ เขาเลือกที่จะเงียบเพราะรู้ว่าพูดไปก็ทะเลาะกันเปล่าๆ ต่างคนต่างเงียบกันไปพักใหญ่ จนในที่สุดมินนี่ก็ลุกขึ้นและเดินไปหยิบกระเป๋าขึ้นพาดบ่า “ฉันกลับนะ พรุ่งนี้มีถ่ายงานเช้า” มินนี่ก้มลงจูบแก้มเขาเบาๆ เมื่อก่อนเธอยังมีค้างคืนบ้าง แต่เดี๋ยวนี้มาแค่แป๊บๆ พอเสร็จธุระเธอก็รีบกลับทันที อาเธอร์ลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าแล้วเดินลงมาส่งเธอที่รถสปอร์ตคันหรู พวกรุ่นน้องที่เริ่มเมาได้ที่ยังไม่ลืมตะโกนบอก “ขับรถดีๆ นะครับเจเจ้!” มินนี่ยิ้มบางให้พวกเด็กๆ ก่อนจะขับรถออกไปจนลับสายตา อาเธอร์เดินกลับมานั่งโซฟาตัวเดิม คว้าแก้วขึ้นมากระดก สายตามองตามท้ายรถที่หายไปในความมืด ใบหน้าคมยังคงเรียบเฉยตามเดิม ⚙️แนะนำตัวละครกันหน่อย⚙️ อาเธอร์ — อายุ 23 ปี นักศึกษาคณะวิศวกรรมเครื่องกลปี 4 ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งกว่า 187 เซนติเมตร สมส่วนอย่างคนดูแลตัวเองดี ผิวแทนเล็กน้อยตัดกับใบหน้าหล่อคมจัดจนแทบไร้ที่ติ โครงหน้าชัด คิ้วเข้ม ดวงตาลึกคมดุราวกับมีแรงดึงดูดบางอย่าง ที่ทำให้คนมองแล้วละสายตาไม่ได้ สันจมูกโด่งรับกับริมฝีปากได้รูป ทุกองค์ประกอบ อย่างถูกปั้นแต่งมาอย่างตั้งใจหล่อร้าย หล่อแรง และมีเสน่ห์แบบที่ไม่ต้องพยายาม เขาคือทายาทธุรกิจรับเหมารายใหญ่อันดับต้นๆ ของประเทศ เป็นลูกชายคนโตของปอร์เช่กับอันนา (จากเรื่อง พี่สาวคนสวยกับวิศวะหมาเด็ก) สิ่งเดียวที่เขายอมทุ่มทั้งชีวิตให้ คือบิ๊กไบค์และ สนามแข่ง ถึงขั้นยอมควักเงินเก็บทั้งหมด เปิดอู่ซ่อมรถเป็นของตัวเอง ใช้เวลาแทบทั้งวันอยู่กับเครื่องยนต์ มากกว่าห้องเรียน ผลลัพธ์คือ เพื่อนรุ่นเดียวกันเรียนจบกันไปหมดแล้ว เหลือเพียงเขา…ที่ยังคงวนอยู่กับปี 4 เป็นรอบที่สอง จนปู่ปกป้องกับย่าผ้าแพรต้องกุมขมับ เขามีน้อง2คน 📌เอวา:เรียนแพทย์ปี3 📌เอพริว:วิศวะปี2 ส่วนรุ่นน้องในแก๊งก็จะประกอบด้วย 📌คิริว ลูกชายวาคิมกับอลิซ = ตื้อรักวิศวะตัวร้าย 📌แทนคุณ~แทนไท ลูกชายฝาแฝดของธีร์ธัชกับโฟกัส=ใต้เงารักวิศวะ 📌ภูวินทร์ ลูกชายภูภัทรกับสมายด์ =พี่วิศวะสุดหล่อกับยัยแสบข้างห้อง