อาเธอร์จำใจเดินนำมินนี่เข้ามาในห้อง เพื่อไปเอายาให้ โดยมีมินนี่เดินตามหลังมาติดๆ เขาตั้งใจว่าจะหยิบยาให้แล้วก็จะออกไปทันที แต่ทว่ายังไม่ทันจะถึงจุดหมาย ร่างบางของมินนี่ก็โผเข้าสวมกอดเขาจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว
หมับ!!
แขนของเธอโอบรัดเอวหนาไว้แน่น ใบหน้าซบลงกับแผ่นหลังของเขาทันที
“มินนี่! ทำอะไรของเธอ ปล่อย!” อาเธอร์ตกใจจนตัวแข็งทื่อ พยายามแกะมือเธอออก แต่เธอกลับยิ่งรัดแน่นขึ้น
“อาเธอร์... ฉันขอโทษ ฉันรู้ว่าฉันเคยทำผิดกับนายมากแค่ไหน ฮึก!ฮึก!” มินนี่เริ่มสะอื้น เสียงสั่นเครือด้วยความอ้อนวอน
“แต่ตอนนี้ฉันมีลูกกับนายนะ นายจะใจร้ายทิ้งเราไปจริงๆเหรอ ให้โอกาสฉันอีกสักครั้งได้ไหม ให้เรากลับมาเป็นครอบครัวเหมือนเดิมนะอาเธอร์ ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำให้นายเสียใจอีกแล้ว”
อาเธอร์ขบกรามแน่น ความรู้สึกทั้งโกรธทั้งอึดอัดตีรวนขึ้นมา ในหัวเขามีแต่ภาพมอนเน่ที่นอนเสียใจอยู่ในห้องนอน แล้วยิ่งสถานการณ์ตอนนี้
