“โอ้โหเฮีย! หล่อสุดๆไปเลย หล่อคูณพันเลยค่ะ!”
อาเธอร์ในชุดช็อปสีกรม เดินตรงเข้ามาด้วยท่าทางนิ่งขรึม ผมที่เคยยุ่งเหยิงถูกเซ็ตทรงมาอย่างเนี้ยบกริบ ขับใบหน้าคมเข้มที่ติดจะดุให้ดูมีเสน่ห์ร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม ทำเอาคนมองอย่างมอนเน่ถึงกับใจสั่น หายใจติดขัดไปชั่วขณะ
“เลิกทำหน้าหื่นได้แล้ว ยัยเด็กแก่แดด” อาเธอร์เอ่ยขึ้นเสียงเรียบ พลางจัดปกเสื้อช็อปให้เข้าที่เข้าทาง
“เฮีย! หนูเป็นผู้หญิงนะ มาว่าหนูแบบนี้ได้ไง” มอนเน่ยู่จมูกใส่เขาอย่างน่าเอ็นดู
“คนก็อุตส่าห์ชม
“จะไม่ให้บอกว่าหื่นได้ไง เห็นผู้ชายแล้วดี๊ด๊าตาโตขนาดนี้”
“ก็หนูชมแต่พวกเฮียป๊ะ ไม่ได้ไปชมผู้ชายที่ไหนสักหน่อย” มอนเน่เถียงคำไม่ตกฟาก
“พวกฉันก็ไม่ได้ มีแต่ผู้ชายทั้งนั้น เก็บอาการหน่อย”
“โธ่เฮีย น้องก็ชมขำๆ อย่าดุน้องนักเลยน่า” คิริวรีบขัดขึ้นอย่างให้ท้าย
“ใช่ค่ะเฮีย หนูอุตส่าห์ชม” นั่นไง... สองคนนี้เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย
“เดี๋ยวพวกนา
