อาเธอร์เปิดประตูห้องเข้ามาเงียบๆ ภาพแรกที่เห็นคือคนตัวเล็กยังคงนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาเหมือนเดิม เธอคงจะเพลียมากจริงๆ เขาเดินเข้าไปใกล้เตียงแล้วโน้มตัวลงไปสะกิดไหล่มนเบาๆ
“มอนเน่... ตื่นมาทานข้าวก่อน จะได้ทานยา”
“อื้อออ... หนูขออาบน้ำก่อนนะคะ”
เธอตอบเสียงอู้อี้พลางพยุงตัวลุกขึ้น เดินกะเผลกๆ เข้าห้องน้ำไป แต่อาเธอร์สังเกตเห็นท่าทางการเดินที่ดูทุลักทุเลนั่นแล้วก็ได้แต่ลอบยิ้มมุมปาก พอมอนเน่เข้าไปในห้องน้ำและเริ่มจัดการตัวเอง เพียงแค่สายน้ำสัมผัสโดนจุดอ่อนไหว ชความรู้สึกแสบซี๊ดก็แล่นจี๊ดขึ้นมาจนเธอต้องเม้มปากแน่น
“โอ๊ย... แสบจัง ทำไมรุนแรงขนาดนี้เนี่ย”
เธอบ่นพึมพำกับตัวเองในใจ พลางค่อยๆอาบน้ำอย่างเบามือที่สุด ก่อนจะเดินกะเผลกออกมาจากห้องน้ำในชุดนอนชุดใหม่ เมื่อเปิดประตูออกมา ก็เห็นอาเธอร์นั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว บนโต๊ะมีห่อข้าวมันไก่เจ้าดังวางอยู่ถึงสามห่อ
“ทำไมซื้อมาตั้
