ในช่วงเย็นวันเดียวกันนั้น หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจในอู่รถอันแสนวุ่นวาย คิริวก็ตะโกนถามขึ้นด้วยเสียงร่าเริง
"เฮีย! เย็นนี้กินอะไรกันดี เดี๋ยวผมกับไอ้แทนคุณจะได้ไปซื้อ"
อาเธอร์ไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแต่หยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาพิมพ์ข้อความสั้นๆ ส่งหาใครบางคน
อาเธอร์: อยากกินอะไรตอนเย็น
มอนเน่: อยากกินเตี๋ยวร้อนๆค่ะ
อาเธอร์: จะไปกินที่ร้านมั้ย หรือให้เฮียเอาขึ้นไปให้
มอนเน่: ไปกินที่ร้านก็ได้ค่ะ หนูอาบน้ำแล้ว เดี๋ยวลงไปหาที่อู่
อาเธอร์: อืม
เขาวางมือถือลงที่เดิมก่อนจะเงยหน้าบอกรุ่นน้องที่นั่งรอหน้าสลอนอยู่
"ไม่ต้องไปซื้อหรอก เดี๋ยวไปกินที่ร้านเลย" คิริวตอบรับกลับมาด้วยสีหน้างุนงงเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ
เพียงไม่นาน ร่างบางของมอนเน่ก็เดินลงมาจากตึก ใบหน้าของเธอดูซีดเซียวเล็กน้อยจนดูเหมือนคนไม่สบายจริงๆ และเมื่อทั้งสองต้องมาเผชิญหน้ากันต่อหน้ากลุ่มรุ่นน้อง บรรยากาศระหว่างเขากับเธอก็ดู
