“แล้วจะลุกได้ยัง เธอทับตัวฉันอยู่ ”
เขาไม่ได้ไล่แบบจริงจังอะไร น้ำเสียงฟังดูปกติมาก
“ตัวเฮียอุ่นจัง... ตอนเป็นเด็กหนูชอบกอดเฮียแมทธิวแบบนี้”
มอนเน่พึมพำเสียงพร่า แทนที่จะรีบลุกออกเธอกลับซุกหน้าแนบลงกับอกแกร่งใกล้กว่าเดิม สองแขนเล็กโอบรัดรอบเอวหนาเอาไว้แน่น เหมือนเด็กน้อยกำลังอ้อนพี่ชาย หน้าอกนุ่มนิ่มและกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสาวแรกรุ่นที่เบียดชิดอยู่บนตัว ทำเอาอาเธอร์ถึงกับชาวาบไปทั้งร่าง
“มะ... ไม่ได้ เธอทำแบบนี้ไม่ได้นะมอนเน่... มันไม่เหมือนกัน” อาเธอร์ประท้วงเสียงตะกุกตะกัก ลมหายใจเริ่มติดขัดอย่างควบคุมไม่ได้ ยิ่งเธอขยับตัวซุกหา ความนุ่มหยุ่นที่หน้าอกสวยก็ยิ่งเสียดสีอยู่บริเวณหน้าท้องและแผงอกเขา จนใจแกร่งเต้นระรัวอย่างไม่ทราบสาเหตุ
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ... ก็เฮียบอกเองว่าหนูเป็นน้อง แล้วเฮียก็ไม่ชอบเด็กด้วยไม่ใช่เหรอ แล้วเฮียจะกลัวอะไร...”
มอนเน่เงยหน้าขึ้นสบตาเขาในระยะใกล้ ท่ามกลางแสงไฟ
