บทที่ 23
จังหวัดขอนแก่น
เครื่องบินลงจอดจากนั้นสี่สิบห้านาทีต่อมาพวกเขาทั้งหมดขึ้นมานั่งบนรถเตรียมเดินทางไปยังจุดหมายต่อไป วันนี้มีเพียงแม่ของพระราม น้องสาวเขาและนาเนียนั่งอยู่ในรถตู้ขนาดสิบที่นั่งแล่นไปตามท้องถนน จากในเมืองมีตึกมีบ้านผู้คนก็กลายเป็นว่าสองข้างทางมีแต่ป่ากับทุ่งนา เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงรถคันนี้ก็มาถึงยังหมู่บ้านที่เป็นบ้านเกิดของคุณยาย
พอสามีตายจากไปคุณยายของพระรามตัดสินใจกลับมาใช้ชีวิตอยู่กับญาติที่จังหวัดขอนแก่น ลูกทั้งสามก็แวะเวียนมาเยี่ยมตามเทศกาลอย่างที่เธอเคยทำเมื่อครั้นที่สามียังมีชีวิตอยู่และลูกๆ ทุกคนยังเป็นเด็ก รถจอดสนิทหน้าบ้านหลังหนึ่งเป็นบ้านไม้ชั้นบนส่วนชั้นล่างถูกก่อสร้างด้วยปูน
“ไปกันลูกยายมารอแล้ว”
“คิดถึงคุณยายจังเลยค่ะ” เสียงใสของพับแพรเอ่ยขึ้นวินาทีถัดไปเธอก้าวลงจากรถตามหลังของแม่ แววตาคู่สวยฉายแววความสงสัยถึงอย่างนั้นก็ยอมตามหลังของแฟนหนุ่มลงไ
