บทที่ 28
ต่อจากตอนที่แล้ว
ร่างเล็กแต่อวบอิ่มสวมชุดเดรสสีดำสุดเซ็กซี่ดึงดูดสายตาของทุกคนในห้องให้จ้องมองไปยังเธอ ริมฝีปากรูปกระจับเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงใบหน้าสวยแต่งแต้มจัดเต็ม กลุ่มผมสีไลน์แดงยาวสลวยถึงกลางหลัง ทว่าแววตาประกายคู่นั้นทอดมองมายังชายหนุ่มรูปร่างสูงกำลังยกแก้วน้ำมึนเมาเข้าปาก รองเท้าส้นสูงก้าวมาหยุดอยู่ตรงหน้าก่อนที่มือบอบบางจะแย่งแก้วใบนั้นมาถือไว้ในมือ
“นายเป็นคนดื่มหนักแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” กลีบปากได้รูปขยับถามคนตัวสูง สายตาคมคายเบนทิศไปทางอื่นพลันหญิงสาวตัวเล็กก็เข้ามาแทรกระหว่างบทสนทนา
“ก็น่าจะตั้งแต่วันที่ไม่เจอพี่นาเนียค่ะ”
“ฉันต้องเป็นคนงอนนายนะ แล้วทำไมต้องงอนฉันกลับด้วย”
“ก็เธอเล่นหายไปเลย ห้องก็ไม่ยอมกลับแบบนี้จะให้คิดว่ายังไง”
“พวกพี่คุยกันดีๆ ไหมหรือว่าถ้าเกิดอยากทะเลาะผมแนะนำให้เอากันดีกว่า” เสียงทุ้มต่ำของเพทายดังขึ้นทำเอาบรรยากาศเงียบสนิท วินาทีถัด
