"อื้ออออ... ปวดหัวจัง"
เสียงที่ดังมาจากเตียง ทำให้วายุหันกลับไปมอง ก็เห็นเพลงขวัญนั่งยกมือทั้งสองข้างขึ้นกุมศีรษะตัวเองและส่ายหัวไปมาอยู่บนเตียง
"น่ารักชะมัดเลย แมวน้อย" วายุเดินมาแล้วใช้มือลูบศีรษะยุ่ง ๆ ของเพลงขวัญ พร้อมกับพูดขึ้นอย่างหยอกล้อ
"ไม่ใช่แมวน้อยนะ นี่น้องเพลงต่างหาก" เพลงขวัญปัดมือหนาออก แล้วพูดอย่างงอแง
"แมวน้อยน่ะถูกแล้ว แมวน้อยขี้เมาซะด้วยสิ" วายุยังพูดกับเธออย่างหยอกล้อ พร้อมก้มลงไปหอมศีรษะหญิงสาวอย่างมันเขี้ยว
"โป้งแล้ว" เธอยกนิ้วโป้งและยู่หน้าใส่คนที่ว่าเธอเป็นแมวน้อยขี้เมา และมองไปรอบ ๆ ห้อง ก่อนจะพูดขึ้นว่า...
"ที่นี่ที่ไหนคะ ข้าวตังไปไหน ไม่ได้ ๆ เพลงจะกลับห้อง เพลงจะไปหาข้าวตัง" เพลงขวัญพูดออกมา พร้อมกับคลานมาที่ปลายเตียง และจะลงจากเตียงด้วยท่าทางซวนเซ จนวายุต้องรีบจับตัวเธอไว้
"ยัยเด็กดื้อ สภาพแบบนี้จะกลับไปให้เพื่อนตกใจเหรอ" วายุพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงดุเล็กน
