"หึหึ... ตกใจอะไรครับ มันไม่ดุหรอก ลองจับดูสิ" วายุหัวเราะออกมาเบา ๆ พร้อมกับสบตาเพลงขวัญ ก่อนจะจับมือเธอมาวางที่ท่อนเอ็นของตัวเอง
"พะ... พี่ลม..." เพลงขวัญหันหน้าหนีไปทางอื่นแล้วพูดขึ้น แต่มือก็จับท่อนเอ็นของเขารูดขึ้นรูดลง ตามการนำพาของชายหนุ่ม
ตอนนั้นเองที่สายตาของเธอหันไปเห็นซองลูกอมสตรอว์เบอร์รีวางอยู่ที่หัวเตียง จึงหยิบมาแล้วใช้ปากกัดและส่งเข้าปากตัวเองแก้เขิน
"อร่อยมั้ยครับ พี่ชิมด้วยสิ" วายุเห็นอย่างนั้นก็จับใบหน้าสวยให้หันกลับมา แล้วก้มลงจูบเธออย่างดูดดื่ม เขาดันตัวเธอให้นอนลงอีกครั้ง โดยใช้มือข้างหนึ่งช้อนใต้ท้ายทอยไว้ให้เธอรับจูบของเขา ส่วนมืออีกข้างก็รูดซิปกางเกงขาสั้นของเธอและรั้งออกไปทางปลายเท้า ทำให้ทั้งเนื้อทั้งตัวของเพลงขวัญในตอนนี้ มีเพียงแค่แพนตี้ลายลูกไม้ตัวจิ๋วเท่านั้น
"อื้ออออ" เพลงขวัญเหมือนสติหลุดอีกรอบ เธอครางออกมาอย่างเสียวซ่าน ขาก็หนีบเข้าหากันและบิดเกร็งด้วย
