เช้าวันถัดมา...
"อื้ออออ" เพลงขวัญตื่นมาตามเวลาปกติ นั่นคือประมาณตีห้ากว่า ๆ เธอขยับตัวเพื่อบิดขี้เกียจตามความเคยชิน แต่ก็ยังรู้สึกถึงความปวดเมื่อยอย่างหนัก แถมรู้สึกเหมือนมีแขนใครบางคนพาดอยู่ที่เอว จึงค่อย ๆ คิดทบทวนเหตุการณ์เมื่อคืน
'เมื่อคืนเราไปนั่งเล่นกับพี่ติณณ์ที่ริมทะเล ดื่มเบียร์ จู่ ๆ พี่ลมก็เข้ามา แล้วเหมือนจะมีเรื่องกัน จากนั้นก็... ตายแล้ว นี่เราพูดอะไรกับพี่เขาไปบ้างเนี่ย แถมยังทำตัวเหมือนหึงด้วย... แล้วพี่ลมก็ให้เกียร์ จริงสิ... เกียร์ของพี่ลม' คิดมาถึงตรงนี้ เพลงขวัญก็ยกมือขึ้นจับสร้อยที่สวมไว้ที่คอของตัวเอง
"มีสร้อยจริง ๆ ด้วย นี่เราไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย อื้ออออ น่าอายจัง" เพลงขวัญพูดขึ้นเบา ๆ แล้วซุกหน้าเข้าหาสิ่งที่เธอคิดว่าเป็นหมอนข้างมากกว่าเดิม แล้วเอาหน้าถูไถเหมือนแมวน้อย
"จุ๊บ~ ไม่ได้ฝันครับ" วายุจูบที่หน้าผากเพลงขวัญแล้วพูดขึ้นมาเบา ๆ พร้อมกับรอยยิ้มให้ที่ส่งให้เธ
