“คุณปรางนั่งรออยู่ตรงนี้นะคะ ที่เหลือคะน้าจะไปยกมาให้เองค่ะ”
“โอเคจ้ะ”
พอคะน้าลำเลียงของลงมาจากห้องครัวจนครบ สองสาวต่างวัยก็เริ่มลงมือห่อขนมใส่ไส้อย่างตั้งใจ
เมื่อห่อขนมได้จำนวนหนึ่ง มะปรางจึงพักมือ พักสายตาด้วยการมองไปยังเบื้องหน้า วิวหลังบ้านคือไร่องุ่น มองเห็นอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่และทิวเขาทอดยาวอยู่ไกล ๆ ลมเย็นพัดโชยมาให้ความสดชื่น
มะปรางยิ้มอ่อนบาง เป็นอย่างที่คะน้าพูดจริง ๆ ด้วย ลงมานั่งห่อขนมตรงนี้ได้สูดอากาศบริสุทธิ์สดชื่นทำให้จิตใจผ่อนคลาย
จริง ๆ แล้วมะปรางตั้งใจไว้ว่า จะคุยกับสามีเรื่องหย่าเมื่อคืนนี้ แต่เพราะเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นเสียก่อน เธอจึงยังไม่ได้คุยกับเขา และพอรุ่งเช้าได้ตื่นมาในอ้อมกอดอบอุ่น ทั้งพอคิดไปถึงเหตุการณ์และความรู้สึกเมื่อคืน มะปรางยอมรับว่าเธอเกิดความลังเลขึ้นในใจ
“ทำอะไรกันอยู่ครับสาว ๆ”
เสียงทักทายที่มาก่อนเจ้าตัว ทำให้สาว ๆ หันไปมอง พอเห็นว่าโอบเอื้อก
