“เขาไม่กลับมาหรอก เขาบอกทุกคนไว้แล้วว่าจะกลับไปอยู่บ้าน แล้วค่อยมาขอหย่ากับกูทีหลัง กูไม่สำคัญพอที่เขาจะกลับมาหาหรอก” ธิติเปิดประตูห้องน้ำ
“เป็นน้องของพี่มายี่สิบแปดปี ผมเพิ่งรู้วันนี้แหละว่ามีพี่ชายโง่”
ธิติชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวเข้าห้องน้ำ
“พี่รู้ตัวไหมว่าพี่โง่มาก โง่ที่จะปล่อยให้ผู้หญิงดี ๆ อย่างปรางหลุดมือไป พี่จะอยู่เฉย ๆ แบบนี้เหรอ พี่จะยอมให้ปรางไปมีผัวใหม่ ยอมให้คนอื่นหอมแก้มเมียตัวเอง จูบปากเมียตัวเอง กอดเมียตัวเอง แล้วก็...ซี้ด !” หมอนัทสูดปากหลับตาพริ้ม
“ไอ้หมานัท !” ธิติตะโกนเกรี้ยวกราด เขาเดินกลับมาหาน้องชายด้วยใบหน้าโกรธจัด
หมอนัทรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ เขากระโดดขึ้นเตียง แล้วกลิ้งตัวไปลงอีกฝั่งของเตียง หมอหนุ่มยืนเท้าสะเอวมองพี่ชายแล้วนึกขำ เออ...พูดดี ๆ ด้วยแบบมีเหตุมีผล ไม่เห็นจะมีปฏิกิริยาอะไร แต่พอบอกว่าเมียจะไปเป็นของคนอื่น กลับโกรธจนควันออกหู แล้วยังจะปากแข็งไม่ยอม
