ธิติปล่อยให้มะปรางจัดการทุกอย่างโดยไม่เข้าไปยุ่ง เขาเห็นเธอลงจากบ้านไปพูดคุยกับลุงทอง แล้วก็เดินไปเดินมาในสวนบนเนื้อที่ห้าไร่อันน้อยนิดของเธอ ที่ดินผืนนี้เป็นคนละแปลงกับผืนที่เขาซื้อมาจากพ่อตา แม้จะอยู่ติดกับแปลงหลักที่กลายเป็นของเขาไปแล้ว แต่ก็เป็นเหมือนติ่งเล็ก ๆ ไร้ประโยชน์ เพราะต้องขับรถเข้ามาอีกตั้งสองร้อยเมตรจึงจะถึง แล้วทางเส้นนี้ก็ต้องขับเลียบมากับถนนที่อยู่ติดกับรั้วของไร่เดือนเต็ม แถมยังเป็นทางตันอีกต่างหาก ดีหน่อยก็ตรงที่ข้างหลังของที่ดินติดลำธาร ซึ่งก็เป็นลำธารที่ทอดยาวผ่านที่ดินของเขาด้วย อีกอย่างตรงนี้เป็นเนินมองเห็นทิวเขาด้านหลังชัดเจน ก็เลยพอดูได้ ไม่ใช่ที่ดินที่ขี้เหร่จนเกินไป
“เสร็จหรือยัง” ธิตินั่งจิบกาแฟรอภรรยาอยู่นานจนทนไม่ไหว เขาจึงเดินไปหาเธอ
มะปรางกำลังพูดคุยกับลุงทองอยู่ที่บริเวณรั้วหน้าบ้าน พอสามีถามมาแต่ไกล เธอจึงหันกลับไปมองเขา
“เสร็จแล้วค่ะ” มะปรางแจ้งรายละเ
