11 เตรียมพร้อม
“ร้านถึงไหนแล้วปราง มีอะไรติดขัดไหม” ย่าเดือนเต็มถามหลานสะใภ้ระหว่างนั่งรับประทานมื้อเช้า
“สัปดาห์หน้าน่าจะเรียบร้อยค่ะคุณย่า”
“ดี ๆ แล้วดูฤกษ์ดูยามหรือยังว่าจะเปิดวันไหน”
“ยังเลยค่ะ ปรางว่าจะปรึกษาคุณย่า กับคุณพ่อคุณแม่ก่อนค่ะ”
“จะดูฤกษ์ไปทำไม เปิดวันไหนก็เปิดไปเหอะ ยังไงก็เจ๊งอยู่ดี”
“ติ !” ย่าเดือนเต็มสาดสายตาดุมองหลานชาย ปากหนอปาก มันน่าเอาตะกร้อมาครอบไว้จริง ๆ
“ก็หรือไม่จริงล่ะครับ”
“ถ้ายังไม่หยุดพูดไม่ดี ย่าจะเอาไม้ตีกบาล”
คนถูกย่าขู่ถอนหายใจหงุดหงิด พอมองหน้าเมียที่วัน ๆ ก็เอาแต่ไปขลุกอยู่ที่บ้านโน้น ไม่มาเอาใจใส่ดูแลเขาเหมือนเดิม ธิติก็หงุดหงิดไปกันใหญ่
“ผมเข้าไร่ก่อนนะครับ” คนหงุดหงิดยกแก้วน้ำดื่ม แล้วลุกจากเก้าอี้ เขาเดินหน้าตึงออกจากบ้านไปโดยไม่สนใจสายตาหลายคู่ที่มองตาม
“เฮ้อ ! ลูกชายคนโตของแกนี่เหลือเกินจริง ๆ นะพ่อติณ”
“ลูกชายผมก็หลานคุณแม่นั่นแหละค
