"ปล่อยได้หรือยังฉันจะนอน"
"ก็นอนไปสิ" บอกให้เธอนอนแต่เขาก็ยังคงวุ่นวายอยู่กับร่างกายของเธอ
"คุณจะทำอะไรอีก"
"ผมยังไม่อิ่มเลย"
ผ่านไปสักพักขุนเขาที่ออกไปข้างนอกกับคุณยายก็กลับเข้ามา
"พ่อครับ" มาถึงก็เห็นพ่อนอนอยู่โซฟาห้องโถงของบ้าน เด็กน้อยดีใจที่พ่อไม่ได้อยู่ในห้องกับแม่ เพราะเขากลัวว่าพ่อจะกอดแม่อีก
"ทำไมคุณถึงนอนอยู่ข้างนอกล่ะคะ"
"ไม่มีอะไรหรอก ป้าพาตาหนูเข้าไปในห้องเถอะ"
"แต่ช่วงนี้อากาศมันร้อนนะคะคุณจะอยู่ข้างนอกได้เหรอ"
ชายหนุ่มไม่ได้ตอบคำถามของป้า คิดแล้วก็สมน้ำหน้าตัวเอง เธอให้ครั้งหนึ่งแล้วยังจะเอาอีกถูกไล่ออกมานอนข้างนอกเลยไหมล่ะ
เย็นวันนั้น..
"ขุนเขาครับแม่ออกไปทำงานก่อนนะลูก หนูอย่ากวนคุณยายนะครับ"
"อยากไปกับแม่"
"ไปไม่ได้ครับ"
"แล้วทำไมพ่อไปได้ล่ะครับ"
รินรดามองไปดูหน้าเขา อีกฝ่ายก็อดขำไม่ได้ที่ลูกมีความคิดแบบนั้น
"หนูอยากอยู่กับแม่ไหมครับ" ขุนรามถามลูกชายบ้าง
